“Montessori oyuncak” ifadesi bugün çok sık kullanılıyor. Ama her ahşap oyuncak Montessori değildir; her sade görünen materyal de Montessori felsefesini yansıtmaz. Bu ayrımı netleştirmek, ebeveynler için gerçekten işe yarayan oyuncakları seçmenin ilk adımıdır.
Montessori oyuncakları çocuğu oyalamak için değil, belirli bir beceriyi geliştirmek için tasarlanır. Sayı eşleme, basamak değeri, el–göz koordinasyonu, sıralama, dikkat ve problem çözme gibi alanlara odaklanır.
Oyuncağın nasıl oynanacağını oyuncak değil, çocuk keşfeder. Butona basınca ses çıkaran, ışık yanan oyuncaklar yerine; çocuğun düşünmesini ve denemesini isteyen materyaller kullanılır.
Renkler, formlar ve detaylar bilinçli seçilir. Amaç çocuğun dikkatini uyaranlara boğmak değil, odaklanmasını kolaylaştırmaktır.
Ahşap, metal, kumaş gibi doğal ve gerçek dokular tercih edilir. Çocuk dünyayı tanırken yapay değil, gerçeğe yakın materyallerle temas eder.
Montessori materyalleri çocuğun bağımsız çalışmasını destekler. Bir yetişkin yönlendirmeden, tekrar tekrar aynı çalışmayı yapabilmesine imkân tanır.
Ahşap olması bir artıdır ama tek başına yeterli değildir. Eğitsel hedefi olmayan, rastgele tasarlanmış ürünler Montessori sayılmaz.
Çok parçalı, çok renkli, aynı anda birçok şeyi öğretmeye çalışan oyuncaklar Montessori felsefesine uymaz.
Montessori’de bir materyal = bir kazanım esastır.
Işıklar, müzikler, otomatik hareketler çocuğu izleyici yapar. Montessori oyuncakları ise çocuğu aktif üretici konumuna getirir.
Montessori yaklaşımı yarışa değil, sürece odaklanır. Çocuk kendi temposunda ilerler; tekrar eder, durur, yeniden dener.
Bu sorulara net cevap veremiyorsanız, o ürün Montessori ruhunu taşımıyor olabilir.
Montessori oyuncak; gösterişli değil, anlamlıdır. yüksek sesli değil, odaklıdır. çocuğu eğlendirmekten çok, geliştirir.
İyi seçilmiş bir Montessori materyali, çocuğun elinde sadece bir oyuncak değil; öğrenmenin doğal bir aracı hâline gelir.